May 11, 2009

കാറ്റിനു പറ്റിയ അബദ്ധം

          ഒരു മന്ദമാരുതന്‍ സ്പര്‍ശനമേററു ഞാന്‍
          കുളിര്‍കോരും നിമിഷത്തെ തൊട്ടറിഞ്ഞു
          ആദ്യമായ്‌ എന്നിലെ ജീവ കണങ്ങളെ
          അറിയാതെ ഞാനോന്ന് ഉണര്‍ത്തി നോക്കി
          എന്നിലെ ഹൃദയത്തിന്‍ തീഷ്ണമാം വികാരങ്ങള്‍
          പൂവിട്ടുനര്‍ന്നീടും നേരമായി
          ആത്മാവില്‍ നിന്നൊരാ അശിരീരി മന്ത്രിച്ചു
          ഉണരൂ ഉണരൂ പ്രഭാതമായി 
          മനസിന്‍റെ മാന്ത്രിക വാതില്‍ തുറന്നു ഞാന്‍
          ഭൂമി വിപഞജിയെ നോക്കി നിന്നു 
          ഒരു കൊച്ചു തെന്നലായ്‌ വന്നണഞ്ഞു
          ഒരിക്കലും മായാത്ത ഓര്‍മയായി
          പ്രതീക്ഷിച്ചു നിന്നിലും പുതിയ ദൃശ്യം
          മനസ്സില്‍ തലോടലായ്‌ തങ്ങി നിന്നു

1 അഭിപ്രായങ്ങള്‍:

Vishnuraj said...

The poem is very good .The theme which you selected is also interesting one.

Post a Comment